martes, 11 de junio de 2024

ACABAR, de Norberto García Hernánz. Revista poética 2.02



Un poema como este, éste,

desea ser escrito, lo espera,

tener ritmo, música, armonía,

tararearse a sí mismo,

saber a canción.

 

Quiere ahondar en el enigma

hacerse imagen y dar razón de todo

y no pedir a cambio nada,

salvo ser rescoldo y llama

del incendio en que se quema.

 

Ser recordado quiere el poema, también,

por los vocablos que exhibe,

por el verso primero, cómo era,

cómo era el verso del principio...

un poema como este, éste,

que quería ser escrito, lo quería,

tener ritmo, música, armonía,

tararearse a sí mismo, saber a canción.

 

Y en algún lugar acabar.

 

Tener valor y terminarse.

 

NORBERTO GARCÍA HERNANZ

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Dos poemes de Clementina Arderiu

El nom Clementina em dic, Clementina em deia. Altre temps jo fui un xic temorega; el nom m'era llarg igual que una queixa i em punyia e...